Hula hop kojarzy się dziś głównie z zabawą, treningiem i występami artystycznymi, jednak jego historia sięga znacznie dalej, niż mogłoby się wydawać. Choć plastikowa obręcz jest wynalazkiem XX wieku, sama idea kręcenia obręczy wokół ciała towarzyszy ludziom od tysięcy lat.
Obręcz jako jeden z najstarszych rekwizytów ruchowych
Już w starożytności wykorzystywano obręcze wykonane z naturalnych materiałów, takich jak wiklina, trzcina czy drewno. W starożytnej Grecji obręcze były używane zarówno do zabawy, jak i do ćwiczeń fizycznych, ponieważ pomagały rozwijać koordynację i sprawność. Podobne praktyki pojawiały się również w Egipcie oraz w kulturach Azji.
Warto podkreślić, że w tamtych czasach nie chodziło o hula hop w dzisiejszym rozumieniu, lecz o obręcz jako narzędzie ruchu, które można było toczyć, przerzucać lub obracać wokół ciała.
Skąd wzięła się nazwa „hula hop”?
Nazwa „hula hop” pojawiła się dopiero w XX wieku i jest połączeniem dwóch elementów. Słowo hula nawiązuje do tradycyjnego hawajskiego tańca, w którym charakterystyczne są ruchy bioder, natomiast hoop po angielsku oznacza obręcz. Choć sam taniec hula nie ma bezpośredniego związku z historią obręczy, skojarzenie z ruchem bioder okazało się marketingowym strzałem w dziesiątkę.
Boom lat 50., czyli hula hop podbija świat
Prawdziwa historia hula hop, jakie znamy dziś, zaczyna się w 1958 roku w Stanach Zjednoczonych. To wtedy firma Wham-O wprowadziła na rynek lekką, plastikową obręcz, wykonaną z polietylenu. Obręcz była tania, kolorowa i łatwa w użyciu, dzięki czemu w krótkim czasie stała się globalnym fenomenem.
W ciągu kilku miesięcy sprzedano dziesiątki milionów egzemplarzy, a hula hop opanowało place zabaw, szkoły i podwórka. Był to jeden z największych sukcesów zabawkarskich XX wieku.
Hula hop jako forma treningu i sztuki
Po początkowym boomie popularność hula hop na jakiś czas osłabła, jednak obręcz nigdy nie zniknęła całkowicie. Z czasem zaczęła być wykorzystywana nie tylko jako zabawka, ale także jako:
- narzędzie fitness,
- element tańca,
- rekwizyt cyrkowy i kuglarski,
- środek treningu koordynacji i świadomości ciała.
Współczesne hula hop różnią się wagą, średnicą i materiałem, co pozwala dopasować je zarówno do treningu, jak i występów scenicznych.
Hula hop w nowoczesnym kuglarstwie
Dziś hula hop jest pełnoprawnym rekwizytem kuglarskim. Występuje w cyrku współczesnym, pokazach ulicznych i performance’ach tanecznych. Artyści wykorzystują nie tylko klasyczne kręcenie wokół bioder, ale także manipulację obręczą, izolacje, rzuty i elementy akrobatyczne.
Co ciekawe, hula hop jest często jedną z pierwszych dziedzin, po które sięgają osoby zaczynające przygodę z kuglarstwem, ponieważ pozwala szybko poczuć rytm i pracę całego ciała.
Dlaczego hula hop przetrwało próbę czasu?
Hula hop przetrwało, ponieważ jest:
- intuicyjne,
- dostępne dla osób w każdym wieku,
- uniwersalne kulturowo,
- łatwe do połączenia z ruchem, tańcem i muzyką.
Od starożytnych obręczy po nowoczesne, designerskie hula hop – idea pozostaje ta sama: ruch, rytm i zabawa.
Historia hula hop pokazuje, że nawet najprostsze rekwizyty mogą mieć długą i bogatą tradycję. Choć plastikowa obręcz to wynalazek stosunkowo nowy, sama koncepcja pracy z obręczą towarzyszy ludzkości od tysięcy lat. Dziś hula hop łączy w sobie elementy zabawy, treningu i sztuki, będąc ważną częścią świata kuglarstwa.
Więcej o Sara Zalewska
Studentka dziennikarstwa, komunikacji społecznej i medioznawstwa, związana z kuglarstwem od prawie sześciu lat
