Każdy z nas nosi w sobie małego kuglarza. To właśnie on kiedyś z zachwytem patrzył na kolorowe piłeczki wirujące w powietrzu, próbował nowych rzeczy bez lęku przed porażką i potrafił zamienić zwykły dzień w niezwykłą przygodę. Z biegiem lat często chowamy tego artystę głęboko pod warstwą obowiązków, terminów i codziennych trosk. A szkoda, bo to właśnie on wnosi do naszego życia radość, kreatywność i odwagę.
Sztuka kuglarska doskonale przypomina, jak ważne jest dbanie o swoje wewnętrzne dziecko. Gdy uczymy się żonglować, kręcić poi czy manipulować rekwizytami, wracamy do stanu naturalnej ciekawości. Upuszczamy piłki, próbujemy ponownie, śmiejemy się z własnych błędów i cieszymy się każdym małym sukcesem. Dokładnie tak, jak robiliśmy to jako dzieci.
W cyrku nie chodzi wyłącznie o perfekcję. Chodzi o zabawę, odkrywanie możliwości i radość płynącą z ruchu. Wewnętrzne dziecko nie oczekuje idealnych występów. Chce doświadczać, eksperymentować i zachwycać się światem. Dlatego warto regularnie dawać mu przestrzeń do działania.
Jak o nie zadbać? Znajdź czas na aktywność, która sprawia Ci przyjemność. Naucz się nowej sztuczki kuglarskiej, wyjdź na warsztaty cyrkowe, zatańcz bez powodu lub po prostu pozwól sobie na chwilę beztroski. Nie oceniaj się zbyt surowo. Każdy mistrz żonglerki zaczynał od upuszczania piłek.
Pamiętaj, że życie jest trochę jak cyrkowa arena. Bywają na niej chwile triumfu, ale też momenty potknięć. To właśnie wewnętrzne dziecko pomaga nam podnosić się po nieudanych próbach i z uśmiechem wracać do zabawy.
Nie pozwól, by Twój wewnętrzny kuglarz zniknął za kulisami. Dbaj o niego, rozwijaj go i zapraszaj na scenę każdego dnia. Bo człowiek, który potrafi zachować w sobie odrobinę dziecięcej radości, nigdy nie przestaje odkrywać magii świata.
Więcej o Sara Zalewska
Studentka dziennikarstwa, komunikacji społecznej i medioznawstwa, związana z kuglarstwem od prawie sześciu lat
