29 Lip, 2014 przez

Siatka koncepcyjna do ćwiczenia izolacji w buugengach


Dzięki Basowi mogę teraz dzielić się z Wami moimi rozkminami nad teorią i sprzętem. Zaczniemy od buugengów, a potem popłyniemy w różne inne rejony myślenia nad tym jak obracać żeby było dobrze. W zasadzie każdy rekwizyt kuglarski ma jakieś własne dedykowane konceptualizacje ułatwiające proces nauki. Mogą to być diagramy, opisy teoretyczne albo sekwencje i zestawy ćwiczeń – nie ma to większego znaczenia tak długo jak ułatwiają improwizację, ćwiczenia i zapamiętywanie sekwencji tricków. Jakiś czas temu przy ćwiczeniu izolacji na buugengach przyszło mi do głowy coś, co może pomóc Wam w tworzeniu w czasie rzeczywistym skomplikowanych sekwencji izolacji – i nie dotyczy to wyłącznie buugengów, na pewno przyda się też w przypadku 8ringów, może też wachlarzy i double staffów. Wymyśliłem sobie siatkę składającą się z równomiernie rozmieszczonych okręgów, np. w taki sposób:

Nie ma większego znaczenia jak rozmieścimy okręgi, ważne, żeby dla autora danego układu ich rozmieszczenie było zrozumiałe. Będziemy się tu skupiać na przechodzeniu buugengiem z jednego kółka do drugiego. Musimy tylko pamiętać o dwóch terminach żeby się dogadać: – ostrze, czyli okrągła część buugenga – punkt zaczepienia, czyli miejsce, w którym coś się dzieje (obrót buugenga, zatrzymanie, sprawdzenie jego pozycji – cokolwiek) W powyższych układach mamy odpowiednio 4 i 6 punktów zaczepienia, na stykach kółek. Dalej skupię się na lewym układzie – cztery punkty łatwiej opisać, a zasada ogółem pozostaje taka sama ile by ich nie było. Punkty zaczepienia na siatce kwadratowej:

W każdy punkcie zaczepienia może wydarzyć się jedna z dwóch rzeczy: – buugeng zjawia się na nowej pozycji – buugeng przemieszcza się dalej na nową pozycję Mamy, zasadniczo, dwie pozycje wyjściowe:

Można je, oczywiście obrócić o 90stopni, ale to w zasadzie niewiele zmienia z punktu widzenia systematyki. Mamy też cztery kierunki wyjścia z danej pozycji:

Górny rząd pokazuje wyjścia ostrzem naprzód, dolny wyjścia szpicem naprzód. W każdym punkcie zaczepienia może znajdować się jeden lub więcej buugengów w jednej z dwóch pozycji wyjściowych. Ostatecznie daje nam to 2 pozycje wyjściowe razy 4 możliwe wyjścia razy 2 buugengi razy daną ilość punktów zaczepu, czyli 64 możliwe wyjścia dla dwóch buugengów na siatce kwadratowej i 96 na siatce sześciennej. Uwaga – z punktu widzenia konceptualizacji ruchu nie ma znaczenia gdzie dokonujemy przemieszczenia, można sobie buugengi poukładać na danej siatce jak chcemy, ale po prostu najwygodniej będzie ‘miksować’ dane przejście na tym samym kółku. Z tego punktu widzenia to:

To:

I to:

Jest jednym i tym samym jeżeli chodzi o sposób prowadzenia rekwizytów. Tak właściwie, to przejść będzie tak naprawdę więcej, bo ograniczyłem się do przejść po płaszczyźnie, a nic nie stoi na przeszkodzie obrócić buugengi w 3d, wtedy kombinacje się mnożą. Następnym razem wezmę się chyba za poiki, a co;)

Jezus

Więcej o Jezus

Kto mnie zna ten wie, kto nie zna nie wie ile kolorytu z życia traci. Kręcę poi i buugengami i trochę za dużo gadam i myślę.